Eksportowanie PDFów w tle w InDesign CS5 - część II.

Mimo, że eksport do pliku PDF w tle możemy kontrolować za pomocą odpowiednich elementów interfejsu użytkownika w InDesign CS5 (tak jak opisałem to w poprzednim wpisie) nie każdemu odpowiada te nowe zachowanie. Co więcej, zwłaszcza w wypadku systemu Mac OS X powszechne są doniesienia o problemach (zawieszanie się programu itp.).

Całe szczęście, jeżeli chcemy wyłączyć eksportowanie w tle i przywrócić dawny sposób działania, nie ma najmniejszego problemu! Należy utworzyć pusty plik o nazwie „DisableAsyncExports.txt” i umieścić w katalogu w którym znajduje się plik wykonywalny InDesigna.

• Na Mac OS X należy w Finderze przejść do teczki w której zainstalowany jest InDesign, ctrl-kliknąć na Adobe InDesign CS5.app a następnie wybrać Show Package Content (Pokaż zawartość), w nowootwartym oknie przejść do teczki Contents/MacOS/ i w niej umieścić utworzony plik
• Na Windows wystarczy przejść do katalogu w którym zainstalowany został InDesign i w nim umieścić plik o którym mowa.

InDesign sprawdza istnienie pliku za każdym razem kiedy ma zacząć eksport do PDF. Fakt ten został wykorzystany przez  Marijan Tompa który napisał skrypt dodający do menu File pozycję sterującą sposobem eksportowania do pliku PDF. Skrypt można pobrać tu.

UWAGA: (dot. użytkowników Windows 7 i Vista) ponieważ skrypt ten działa wewnątrz katalogu z zainstalowanym programem, nie zadziała, jeżeli w systemie włączona opcja User Account Control.

W następnym wpisie zaprezentuję kolejne rozwiązanie, przywracające dawny sposób działania eksportu.

GREP w InDesign

Z przyjemnością informuję, że na polskim rynku ukazała się książka „GREP w InDesign” autorstwa Marka Włodarza. Jest mi tym bardziej miło, że mam w tym przedsięwzięciu swój wkład, choć naprawdę niewielki. Oto fragment przedmowy:

Począwszy od wersji CS3, Adobe InDesign dysponuje potężnym narzędziem edycyjnym - wyszukiwaniem i zastępowaniem tekstu przy użyciu wyrażeń regularnych. Nie da się przecenić wynikającej stąd możliwości zautomatyzowania zadań, które dotąd można było wykonać tylko ręcznie lub zewnętrznymi narzędziami.
Wyrażenia regularne są jednak na tyle złożone, że trudno z nich skorzystać bez przygotowania i nauki. Sam InDesign jest praktycznie pozbawiony wskazówek na ten temat, a i niewiele więcej można znaleźć w dostępnych podręcznikach. Książka ta ma na celu wypełnić tę lukę.
Choć zamieściłem w niej dziesiątki przykładów, książka nie zawiera (i nie może) rozwiązań wszystkich problemów, które można napotkać przy pracy nad tekstem. Wskazuje jednak kierunki, w których można szukać tych rozwiązań, a także niebezpieczne rafy i mielizny, które trzeba się nauczyć omijać.
W trzy dni wykonać pracę, która dotychczas zajmowała trzy tygodnie? Tak, to jest możliwe, a przedstawione w książce koncepcje i narzędzia stanowią część rozwiązania.

Szczegóły są dostępne na stronie wydawcy. Książkę zamierzam przeczytać w najbliższym czasie, więc spodziewajcie się recenzji :)

Krzywienie przez spłaszczanie :D

Czasem zdarza się, że w przygotowywanej przez nas pracy musimy zamienić tekst na krzywe (tak, by w wynikowym pliku np. pdf albo eps nie znalazły się żadne fonty). InDesign udostępnia narzędzie służące do takich zamian. Jest ono dostępne w menu Type (Type –> Create outlines) gdy zaznaczymy tekst, moim zdaniem jednak jest niewygodne – pozbawia nas oryginalnego tekstu, co utrudnia ewentualną późniejszą edycję. Poza tym czasem nie działa jak należy z powodu błędów w jego implementacji (np. nie uwzględnia podkreślenia albo przekreślenia tekstu!).

Z tego powodu powstała sztuczka, którą teraz przedstawię. Wykorzystuję w niej fakt, że przy spłaszczaniu przezroczystości InDesign automatycznie może zamienić tekst na krzywe na całej stronie. Domyślnie takie zachowanie jest wyłączone. Aby włączyć je muszę stworzyć nowe ustawienie spłaszczania przezroczystości (flattener preset): Wchodzę w menu Edit –> Transparency Flattener Presets…:

Następnie tworzę nowe ustawienie, klikając na przycisk New…:

Pojawia się okienko definicji nowego ustawienia spłaszczania przezroczystości. Nadaję nazwę (np. „krzywienie”, Raster/Vector Balance ustawiam na 100%, Line Art and Text Resolution na 1200 ppi, Gradient and Mesh Resolution na 300 ppi. Następnie zaznaczam najistotniejszą opcję: Convert All Text to Outlines. Nie zaszkodzi również zaznaczenie Convert All Strokes to Outlines:

Oczywiście klikam OK. W tym momencie mam już gotowe ustawienie spłaszczania przezroczystości. Muszę jeszcze dodać przezroczystość, najlepiej taką, która nie wpłynie na wygląd mojej pracy… Rozwiązanie jest bardzo proste: na samym wierzchu (najlepiej na osobnej warstwie) dodaję duży prostokąt o rozmiarach strony, bez obrysu, o kolorze wypełnienia „Paper”. Następnie w palecie Effects dla nowoutoworzonego prostokątu nadaję tryb mieszania „Multiply”. W ten sposób uzyskuję przezroczystość wymuszającą krzywienie, a jednocześnie nie zmieniającą mi wyglądu pracy.

Pozostaje wyeksportować pracę do formatu, który nie obsługuje przezroczystości, np. EPS albo PDF 1.3. W opcjach eksportu należy wybrać jako ustawienie spłaszczania „krzywienie”, po to, by rzeczywiście przy eksporcie nastąpiła zamiana tekstu na krzywe:

WAŻNE! Ten sposób działa we wszystkich wersjach InDesigna do CS4. Jednakże w wersji CS5 na skutek zmian w pracy spłaszczacza przezroczystości nie zadziała!, mimo, że paleta „Flattener preview” będzie pokazywać tekst zamieniony na krzywe. Przezroczystość na stronę należy wtedy dodać w inny sposób, np. tak: dodajemy gdzieś na marginesie możliwie małą kropkę (stopień pisma 0,1pt) korzystającą z tinty czarnej farby (0,01%) a następnie nad tą kropką umieszczamy możliwie mały prostokąt 100% K o przezroczystości ustawionej na 0,01%. W tym momencie wymuszamy działanie modułu spłaszczania przezroczystości.

Tabela i grafika

Dostałem mailem następujące zapytanie: Jak w jednej komórce tabelki umieścić grafikę i tekst?
Otóż wbrew pozorom jest to dość łatwe :).
Zacznijmy od tego, że komórka w tabeli zachowuje się pod wieloma względami podobnie do ramki tekstowej; między innymi można w niej umieścić obiekty wewnątrz wątku tekstowego – tzw. obiekty zakotwiczone (anchored objects). Wystarczy ustawić się kursorem tekstowym wewnątrz komórki i wstawić grafikę (ctrl-d), a następnie dodać tekst, np:


Jeżeli chcę umieścić tekst (np. tytuł lub podpis) na obrazku zaznaczam go czarną strzałką i udaję się do menu Object->Anchored Object->Options...:

W opcjach obiektu zaktowiczonego wybieram Above line, a następnie ustawiam odległość następnej lini od obiektu na ujemną wartość:

Dobrze jest włączyć sobie podgląd (Preview), wtedy wyraźnie widać co się dzieje :)

Recenzja Real World InDesign CS3

Na stronie polskiej Adobe User Group znalazła się recenzja książki Real World InDesign CS3 mojego autorstwa. Zapraszam do zapoznania się z nią.

Dlaczego ludzie myślą, że mam dużo wolnego czasu?

Wiszące spójniki w ID CS4

W ID CS4 pojawiło się nowe narzędzie - tzw. GREP styles. Jest bardzo potężny mechanizm pozwalający na nadawanie stylów znakowych „w locie” tekstom które pasują do danego wzorca GREP. W bardzo łatwy sposób można wykorzystać je do usuwania wiszących spójników.


Wyrażenie GREP, które znajdzie owe spójniki jest, rzecz jasna, takie samo jak w CS3:

(\b)(a|i|o|u|w|z)(\b\s)

Należy wprowadzić je w okienku GREP styles w opcjach akapitu:



Klikamy na „New GREP Style”. W liście stylów GREP pojawi się nowy element:



Przez kliknięcie na nim przechodzimy do jego edycji. Najpierw wybieramy styl który chcemy nadać — albo już istniejący (definiujący tylko jeden atrybut: „No Break”) albo nowy (przez opcję „New Character Style...”).
Następnie w polu „To Text:” umieszczamy wyrażenie GREP wyszukujące zawieszone spójniki:

Google Calendar Synchronizer

Google wypuściło narzędzie do synchronizacji między Google Calendar a MS Outlook. Więcej informacji można znaleźć tu.

Można ustawić synchronizację w obydwie strony, bądź też w jedną (Google -> Outlook albo Outlook -> Google). Gadżet przydatny dla osób korzystających z obydwu kalendarzy.

Przy okazji, jest to też sposób na synchronizację terminarza iPhone z Google Calendar — co prawda ze stacją przesiadkową i niestety, na razie niedostępny dla użytkowników MacOS...

Usuwanie prowadnic w ID

Z pl.comp.dtp:

„1. [Indyk CS2] Prosta sprawa: jak jednym kliknięciem usunąć wszystkie
prowadnice na danej stronie.
W menu prowadnice ja widzę tylko opcję ukryj i inne np zablokuj. Nie wiem
gdzie jest komenda usuń prowadnice.”

Niestety, w ID nie ma takiej komendy... Można zaznaczyć wszystkie prowadnice za pomocą skrótu Alt-Ctrl-G (zaznacza wszystkie prowadnice) a następnie wcisnąć klawisz Del. Można też skorzystać z okienka Create Guides (Layout->Create Guides), upewnić się, że zarówno liczba poziomych, jak i pionowych prowadnic jest ustawiona na zero, zaznaczyć opcję „Remove Existing Ruler Guides” i zatwierdzić. W ten sposób zostaną usunięte wszystkie prowadnice.

Jeżeli jednak nie chcemy przebijać się przez menu, albo używać dwóch wciśnięć klawisza możemy skorzystać ze skryptu:


//All rights reserved
//Copyright 2008 by Maciej Przepióra
//

function deleteSpreadGuides(app) {
var window = app.activeWindow;

if(window.reflect.name=="LayoutWindow") {

spread = window.activeSpread;
spread.createGuides(0, 0, 0, 0, UIColors.CYAN, false, true)
}
}

deleteSpreadGuides(app);


Do skryptu można podpiąć skrót klawiaturowy (Edit->Keyboard Shortcuts i w menu Product Area wybieramy Scripts).

Jak będę miał chwilę to dopiszę kod dodający do menu w ID taką opcję. Niestety, skrypt będzie działał tylko pod CS3

Działa w ID CS2 i CS3

Wreszcie urlop

Wyjeżdżam na Mazury. Wrócę za 10 dni.

Zmienne tekstowe w ID CS3 — wprowadzenie

Jedną z najważniejszych funkcji, które pojawiły się w InDesignie CS3 są tzw. zmienne tekstowe. Co to jest? Zmienna tekstowa to element tekstu, który wstawiony do dokumentu zmienia się automatycznie w zależności od kontekstu w którym się znajduje. Na przykład, zmienna Last Page Number (numer ostatniej strony), jak sama nazwa wskazuje, wyświetla numer ostatniej strony. Jeżeli dodać lub usunąć strony, zmieni się automatycznie, bez potrzeby jakiejkolwiek interwencji ze strony użytkownika.
W serii najbliższych wpisów postaram się przybliżyć typy zmiennych tekstowych dostępnych w InDesignie. Pokażę też przykłady w jaki sposób mogą przyspieszyć pracę i pomóc unikać błędów.

Kropka w przypisach

Staroć, ale w tym momencie nie mam chwili, żeby napisać coś dłuższego ;)

Zdarza się czasem, że autor zapomni zakończyć przypisy kropką. Poniższy skrypt (w JavaScripcie) rozwiązuje problem ;)

doc = app.activeDocument;
story = app.selection[0].parentStory;
for (i=0; i<story.footnotes.length; i++) {
        story.footnotes.item(i).insertionPoints.
                item(-1).contents=".";
        }

Przed odpaleniem skryptu - zaznaczyć ramkę tekstową z wątkiem w którym mają być wprowadzone zmiany.

Layout zones w ID

Pojawił się już jakiś czas temu skrypt dodający do InDiego funkcjonalność podobną do Composition Zones z Quarka 7. Co ciekawe — jest dostępny za darmo (tu: Layout Zones). Idea oparta jest o możliwość (wreszcie!) linkowania plików indykowych.

Kilka uwag: cudowne narzędzie, niestety — nie bez wady: w Quarku zmiany są uaktualniane automatycznie, w ID trzeba samemu kliknąć "Refresh".

Po za tym — bije CompZones na głowę. Zachowuje obiekty przy eksporcie/wydruku do pdfa (w Quarku robi się obrazek), a co najważniejsze: pozwala na powrót do edytowalnych obiektów (round-tripping). W pracy grupowej — coś niesamowitego.