Eksportowanie PDFów w tle w InDesign CS5 - część II.

Mimo, że eksport do pliku PDF w tle możemy kontrolować za pomocą odpowiednich elementów interfejsu użytkownika w InDesign CS5 (tak jak opisałem to w poprzednim wpisie) nie każdemu odpowiada te nowe zachowanie. Co więcej, zwłaszcza w wypadku systemu Mac OS X powszechne są doniesienia o problemach (zawieszanie się programu itp.).

Całe szczęście, jeżeli chcemy wyłączyć eksportowanie w tle i przywrócić dawny sposób działania, nie ma najmniejszego problemu! Należy utworzyć pusty plik o nazwie „DisableAsyncExports.txt” i umieścić w katalogu w którym znajduje się plik wykonywalny InDesigna.

• Na Mac OS X należy w Finderze przejść do teczki w której zainstalowany jest InDesign, ctrl-kliknąć na Adobe InDesign CS5.app a następnie wybrać Show Package Content (Pokaż zawartość), w nowootwartym oknie przejść do teczki Contents/MacOS/ i w niej umieścić utworzony plik
• Na Windows wystarczy przejść do katalogu w którym zainstalowany został InDesign i w nim umieścić plik o którym mowa.

InDesign sprawdza istnienie pliku za każdym razem kiedy ma zacząć eksport do PDF. Fakt ten został wykorzystany przez  Marijan Tompa który napisał skrypt dodający do menu File pozycję sterującą sposobem eksportowania do pliku PDF. Skrypt można pobrać tu.

UWAGA: (dot. użytkowników Windows 7 i Vista) ponieważ skrypt ten działa wewnątrz katalogu z zainstalowanym programem, nie zadziała, jeżeli w systemie włączona opcja User Account Control.

W następnym wpisie zaprezentuję kolejne rozwiązanie, przywracające dawny sposób działania eksportu.

Eksportowanie PDFów w tle w InDesign CS5.

Jedną z nowości w InDesign CS5 jest eksportowanie PDFów w tle, bez przerywania pracy użytkownika. Choć wydaje się to ciekawą ideą, spotkałem się z informacjami o zawieszaniu się programu i innych związanych problemach. Poza tym, jak sam zauważyłem, trudno zorientować się kiedy eksport się zakończył i można np. wysłać plik do korekty.
Jeżeli chcemy śledzić postęp eksportu, włączmy paletę „Background Taks”:

Naszym oczom ukaże się pusta paleta. Kiedy wywołamy eksport do pliku pdf, pojawi się w niej na ten temat odpowiednia informacja:

Jednakże paleta wymaga miejsca na ekranie i trzeba pamiętać o jej włączeniu... Zazwyczaj chcemy przecież tylko wiedzieć, czy eksport już się zakończył. Całe szczęście, jest inny sposób: w górnej belce okna programu (tam gdzie znajduje się menu, a także ikonki typu „Otwórz Bridge”) w momencie gdy wykonywane jest jakieś zadanie w tle, pojawia się ikonka:

W momencie kiedy eksport zakończy się, rzecz jasna ikonka znika.
Tyle na dziś, jutro zaś trochę więcej informacji nt. jak w ogóle wyłączyć ten „ficzer” :)

Krzywienie przez spłaszczanie :D

Czasem zdarza się, że w przygotowywanej przez nas pracy musimy zamienić tekst na krzywe (tak, by w wynikowym pliku np. pdf albo eps nie znalazły się żadne fonty). InDesign udostępnia narzędzie służące do takich zamian. Jest ono dostępne w menu Type (Type –> Create outlines) gdy zaznaczymy tekst, moim zdaniem jednak jest niewygodne – pozbawia nas oryginalnego tekstu, co utrudnia ewentualną późniejszą edycję. Poza tym czasem nie działa jak należy z powodu błędów w jego implementacji (np. nie uwzględnia podkreślenia albo przekreślenia tekstu!).

Z tego powodu powstała sztuczka, którą teraz przedstawię. Wykorzystuję w niej fakt, że przy spłaszczaniu przezroczystości InDesign automatycznie może zamienić tekst na krzywe na całej stronie. Domyślnie takie zachowanie jest wyłączone. Aby włączyć je muszę stworzyć nowe ustawienie spłaszczania przezroczystości (flattener preset): Wchodzę w menu Edit –> Transparency Flattener Presets…:

Następnie tworzę nowe ustawienie, klikając na przycisk New…:

Pojawia się okienko definicji nowego ustawienia spłaszczania przezroczystości. Nadaję nazwę (np. „krzywienie”, Raster/Vector Balance ustawiam na 100%, Line Art and Text Resolution na 1200 ppi, Gradient and Mesh Resolution na 300 ppi. Następnie zaznaczam najistotniejszą opcję: Convert All Text to Outlines. Nie zaszkodzi również zaznaczenie Convert All Strokes to Outlines:

Oczywiście klikam OK. W tym momencie mam już gotowe ustawienie spłaszczania przezroczystości. Muszę jeszcze dodać przezroczystość, najlepiej taką, która nie wpłynie na wygląd mojej pracy… Rozwiązanie jest bardzo proste: na samym wierzchu (najlepiej na osobnej warstwie) dodaję duży prostokąt o rozmiarach strony, bez obrysu, o kolorze wypełnienia „Paper”. Następnie w palecie Effects dla nowoutoworzonego prostokątu nadaję tryb mieszania „Multiply”. W ten sposób uzyskuję przezroczystość wymuszającą krzywienie, a jednocześnie nie zmieniającą mi wyglądu pracy.

Pozostaje wyeksportować pracę do formatu, który nie obsługuje przezroczystości, np. EPS albo PDF 1.3. W opcjach eksportu należy wybrać jako ustawienie spłaszczania „krzywienie”, po to, by rzeczywiście przy eksporcie nastąpiła zamiana tekstu na krzywe:

WAŻNE! Ten sposób działa we wszystkich wersjach InDesigna do CS4. Jednakże w wersji CS5 na skutek zmian w pracy spłaszczacza przezroczystości nie zadziała!, mimo, że paleta „Flattener preview” będzie pokazywać tekst zamieniony na krzywe. Przezroczystość na stronę należy wtedy dodać w inny sposób, np. tak: dodajemy gdzieś na marginesie możliwie małą kropkę (stopień pisma 0,1pt) korzystającą z tinty czarnej farby (0,01%) a następnie nad tą kropką umieszczamy możliwie mały prostokąt 100% K o przezroczystości ustawionej na 0,01%. W tym momencie wymuszamy działanie modułu spłaszczania przezroczystości.

Tabela i grafika

Dostałem mailem następujące zapytanie: Jak w jednej komórce tabelki umieścić grafikę i tekst?
Otóż wbrew pozorom jest to dość łatwe :).
Zacznijmy od tego, że komórka w tabeli zachowuje się pod wieloma względami podobnie do ramki tekstowej; między innymi można w niej umieścić obiekty wewnątrz wątku tekstowego – tzw. obiekty zakotwiczone (anchored objects). Wystarczy ustawić się kursorem tekstowym wewnątrz komórki i wstawić grafikę (ctrl-d), a następnie dodać tekst, np:


Jeżeli chcę umieścić tekst (np. tytuł lub podpis) na obrazku zaznaczam go czarną strzałką i udaję się do menu Object->Anchored Object->Options...:

W opcjach obiektu zaktowiczonego wybieram Above line, a następnie ustawiam odległość następnej lini od obiektu na ujemną wartość:

Dobrze jest włączyć sobie podgląd (Preview), wtedy wyraźnie widać co się dzieje :)

Recenzja Real World InDesign CS3

Na stronie polskiej Adobe User Group znalazła się recenzja książki Real World InDesign CS3 mojego autorstwa. Zapraszam do zapoznania się z nią.

Wiszące spójniki w ID CS4

W ID CS4 pojawiło się nowe narzędzie - tzw. GREP styles. Jest bardzo potężny mechanizm pozwalający na nadawanie stylów znakowych „w locie” tekstom które pasują do danego wzorca GREP. W bardzo łatwy sposób można wykorzystać je do usuwania wiszących spójników.


Wyrażenie GREP, które znajdzie owe spójniki jest, rzecz jasna, takie samo jak w CS3:

(\b)(a|i|o|u|w|z)(\b\s)

Należy wprowadzić je w okienku GREP styles w opcjach akapitu:



Klikamy na „New GREP Style”. W liście stylów GREP pojawi się nowy element:



Przez kliknięcie na nim przechodzimy do jego edycji. Najpierw wybieramy styl który chcemy nadać — albo już istniejący (definiujący tylko jeden atrybut: „No Break”) albo nowy (przez opcję „New Character Style...”).
Następnie w polu „To Text:” umieszczamy wyrażenie GREP wyszukujące zawieszone spójniki:

InDesign CS4 już na Amazon.com

Jak podaje serwis AppleInsider, największa księgarnia internetowa, Amazon.com, udostępniła stronę programu InDesign CS4. Co ciekawe, premiera całego pakietu została zapowiedziana przez Adobe na 23 września, a więc jest dopiero przed nami. Najprawdopodobniej doszło do pomyłki — obecnie strona jest zdjęta z serwisu. Niemniej, AppleInsider opublikował zrzuty ekranów z opisem funkcji udostępnianych przez najnowszego InDesigna (tu).

Usuwanie prowadnic w ID

Z pl.comp.dtp:

„1. [Indyk CS2] Prosta sprawa: jak jednym kliknięciem usunąć wszystkie
prowadnice na danej stronie.
W menu prowadnice ja widzę tylko opcję ukryj i inne np zablokuj. Nie wiem
gdzie jest komenda usuń prowadnice.”

Niestety, w ID nie ma takiej komendy... Można zaznaczyć wszystkie prowadnice za pomocą skrótu Alt-Ctrl-G (zaznacza wszystkie prowadnice) a następnie wcisnąć klawisz Del. Można też skorzystać z okienka Create Guides (Layout->Create Guides), upewnić się, że zarówno liczba poziomych, jak i pionowych prowadnic jest ustawiona na zero, zaznaczyć opcję „Remove Existing Ruler Guides” i zatwierdzić. W ten sposób zostaną usunięte wszystkie prowadnice.

Jeżeli jednak nie chcemy przebijać się przez menu, albo używać dwóch wciśnięć klawisza możemy skorzystać ze skryptu:


//All rights reserved
//Copyright 2008 by Maciej Przepióra
//

function deleteSpreadGuides(app) {
var window = app.activeWindow;

if(window.reflect.name=="LayoutWindow") {

spread = window.activeSpread;
spread.createGuides(0, 0, 0, 0, UIColors.CYAN, false, true)
}
}

deleteSpreadGuides(app);


Do skryptu można podpiąć skrót klawiaturowy (Edit->Keyboard Shortcuts i w menu Product Area wybieramy Scripts).

Jak będę miał chwilę to dopiszę kod dodający do menu w ID taką opcję. Niestety, skrypt będzie działał tylko pod CS3

Działa w ID CS2 i CS3

InDesign update do 5.0.3

Już dostępny.
Lista zmian i poprawek tu.

EZDistill 1.5

Skończyłem prace nad skryptem EZDistill 1.5 do InDesigna CS3.

Przeznaczenie skryptu:
Skrypt zapisuje bieżący dokument lub bieżącą książkę do wybranego przez użytkownika pliku PostScriptowego, a następnie woła Distillera i destyluje plik PS do PDFa w wybranej przez użytkownika lokalizacji.

Wymagania:
InDesign CS3, Distiller 8.1 (wcześniejsze też powinny działać, ale nie testowałem). Niestety — obecnie tylko pod WinXP (nie mam Maca, żeby napisać i przetestować kod wołający Destylarkę)

Ale po co to?
Niektórzy detepowcy uważają, że najlepszy sposób generowania pdfów prowadzi przez plik PostScriptowy. Z pewnością da się w ten sposób uzyskać możliwie mało miejsca zajmujący plik. Poza tym, jest to jedyny sposób na uzyskanie PDFa w skali szarości w sytuacji, kiedy pliki umieszczone w dokumencie InDesigna są w innych przestrzeniach barwnych.
Skrypt automatyzuje czynności związane z przygotowaniem PDFa i pozwala zaoszczędzić czas i kliknięcia myszki :)

Zmiany od ostatniej wersji:
Obsługa książek

Jeżeli ktoś jest zainteresowany skryptem — proszę o kontakt mailem. Odpowiem tak szybko jak możliwe.

Zmienne tekstowe w ID CS3 — wprowadzenie

Jedną z najważniejszych funkcji, które pojawiły się w InDesignie CS3 są tzw. zmienne tekstowe. Co to jest? Zmienna tekstowa to element tekstu, który wstawiony do dokumentu zmienia się automatycznie w zależności od kontekstu w którym się znajduje. Na przykład, zmienna Last Page Number (numer ostatniej strony), jak sama nazwa wskazuje, wyświetla numer ostatniej strony. Jeżeli dodać lub usunąć strony, zmieni się automatycznie, bez potrzeby jakiejkolwiek interwencji ze strony użytkownika.
W serii najbliższych wpisów postaram się przybliżyć typy zmiennych tekstowych dostępnych w InDesignie. Pokażę też przykłady w jaki sposób mogą przyspieszyć pracę i pomóc unikać błędów.

Numeracja biletów

Ostatnio natknęłem się na pytanie w jaki sposób sprawnie ponumerować np. 500 użytków (powiedzmy — biletów na imprezę). Numeracja ma być 3-cyfrowa (czyli 001, 002, ... , 010, 011, ..., 111 itd.). Oczywiście można do tego użyć numeracji stron, a potem użytki poukładać oprogramowaniem do impozycji. Problem w tym, żeby zapewnić zera na początku numeracji. Pomysł który znalazłem na grupie pl.comp.dtp opiera się na tworzeniu stron wzorcowych dla przedziałów 1-9, 9-99 itd (najpierw zero, potem numer strony). Istnieje jednak lepsze rozwiązanie, pod warunkiem, że korzystamy z kroju ze stałą szerokością cyfr i bez kerningu (co jest dość rozsądnym założeniem dla numeracji). Pomocą służy nam... tabulacja!

Tworzymy ramkę tekstową w której ma być numeracja i wstawiamy do niej tabulację (tab) i numer strony (alt-ctrl-shift-N). Tworzymy nowy styl akapitowy i w ustawieniach wyłączamy kerning, a następnie aplikujemy ten styl do numeracji. Otwieramy okienko tabulatorów (ctrl-shift-T) i wybieramy wyrównywany do prawej tabulator, a następnie ustawiamy go przy prawej krawędzi ramki, tak, by zmieścił się numer strony. W ten sposób mamy numer "dopchnięty" na swoje miejsce. Teraz potrzebujemy zer, ale je uzyskamy dość łatwo — wpisując w pole "leader" okienka tabulatorów cyfrę zero. Po kilku eksperymentach z pewnością dojdziemy do oczekiwanego efektu.

Layout zones w ID

Pojawił się już jakiś czas temu skrypt dodający do InDiego funkcjonalność podobną do Composition Zones z Quarka 7. Co ciekawe — jest dostępny za darmo (tu: Layout Zones). Idea oparta jest o możliwość (wreszcie!) linkowania plików indykowych.

Kilka uwag: cudowne narzędzie, niestety — nie bez wady: w Quarku zmiany są uaktualniane automatycznie, w ID trzeba samemu kliknąć "Refresh".

Po za tym — bije CompZones na głowę. Zachowuje obiekty przy eksporcie/wydruku do pdfa (w Quarku robi się obrazek), a co najważniejsze: pozwala na powrót do edytowalnych obiektów (round-tripping). W pracy grupowej — coś niesamowitego.

Wiszące spójniki w CS3

Tekst archiwalny, opublikowany także na stronie polskiej Adobe User Group

Jak zmusić ID do niełamania wiersza w określonych miejscach? Można użyć twardej spacji (zły pomysł - w CS2 ma stałą szerokość) albo nadać tekstowi atrybut No Break. Ale robić to ręcznie dla spójników? Przecież to coś powtarzalnego, coś co da się zdefiniować w regułę; komputery są stworzone do tego rodzaju zadań. Pewnie dlatego istnieją przynajmniej trzy polskie skrypty, rozwiązujące tego rodzaju problemy.

Nowa wersja ID przyniosła wiele zmian - między innymi znaną z innego oprogramowania justowalną twardą spację a także zupełnie nowy system wyszukiwania.[Rys. 1]. Niestety, przy okazji, ulepszenia popsuły obsługę skryptów przeznaczonych dla wcześniejszych wersji. Stare, dobre rozwiązania mogą przestać działać.


Rys. 1

Jak widać nowe okienko wyszukiwania ma teraz kilka zakładek. Dla nas najważniejsza jest zakładka GREP, pod którą kryje się wyszukiwanie oparte na wyrażeniach regularnych. Wyrażenia regularne (ang. regular expression, w skrócie regex) to bardzo silne narzędzie służące do przeszukiwania tekstu oraz ewentualnych zmian z wykorzystaniem odnalezionych fragmentów. Bardziej zainteresowanym polecam artykuł na wikipedii (http://pl.wikipedia.org/wiki/Wyrażenie_regularne). Zawarte tam informacje powinny pomóc w zrozumieniu podanego tu rozwiązania. Co dość ważne, Adobe na całe szczęście nie stworzył nowego standardu regexów i przyjął składnię stosowaną przez unixowe narzędzie nazywające się. grep (zaskakujące, nieprawdaż?)

Chcemy, by po każdym jednoliterowym spójniku znalazła się taka spacja, która nie będzie się dzieliła na końcu wiersza. W ID CS3 możemy osiągnąć ten cel na dwa sposoby: albo stosując zwykłą spację z atrybutem NoBreak, albo używając nowej twardej justyfikowalnej spacji. Najpierw ustalmy gdzie chcemy mieć taką spację: po spójnikach 'a', 'i', 'o', 'u', 'w', 'z'.

Zapisując to za pomocą wyrażenia regularnego (nawiasy tworzą tzw. grupy, które za chwilę nam się przydadzą):

(\b)(a|i|o|u|w|z)(\b\s)

Wyrażenie to mówi dokładnie: znajdź wszystkie takie miejsca gdzie zaczyna się nowy wyraz (pierwszy nawias), a dokładniej gdzie jest któraś z liter 'a', 'i', 'o', 'u', 'w', 'z' (to w drugim nawiasie) a po niej koniec wyrazu i spacja (trzeci nawias).

W ten sposób znajdziemy wszystkie potencjalne wiszące spójniki. To jednak dopiero połowa sukcesu - przecież zamianę też chcemy zautomatyzować! Tutaj przydają się nam grupy. Grupa to każdy nawias; są one numerowane wg kolejności otwierania. Tak więc tutaj potrzebujemy grupy drugiej (wyszukany spójnik) a następnie spacji (czyli trzeciej grupy).


Rys. 2

Wybieramy więc [Rys 2.] menu specjalnych znaków (1), a następnie 'Found' -> 'Found 2' (2) i 'Found 3'. Ustawiamy dla tekstu podmieniającego atrybut 'no break' i odpalamy "Change all" [Rys 3.].


Rys. 3

Czy to wszystko? Oczywiście nie! Możemy przecież użyć twardej justyfikowalnej spacji zamiast spacji z atrybutem NoBreak. Wtedy w polu 'Change to' należałoby umieścić taki napis: '$2~S', a formatowanie wyczyścilibyśmy.

No tak, ale wklepać za każdym razem całe wyrażenie jest dość trudno, za to łatwo się pomylić. Adobe pomyślało i o tym. Możemy zapisać nasze wyszukiwanie klikając na ikonie dyskietki [Rys. 4], a potem nawet podzielić się nim z innymi, co i ja robię ;)


Rys. 4